เสียงวิงวอนของเด็กน้อยในตัวฉัน

ผู้เขียน: :นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด

โปรดหยุดคุกคามฉันเสียที
ด้วยความเก่งความดีและคำสอน
แม้ถ้อยคำงามหมดจดทุกบทตอน
แต่กัดกร่อนกำลังใจจนไร้ค่า

ได้ยินเสียงของฉันบ้างไหม
อยากจะบอกเธอไว้ถึงปรารถนา
แม้ยังอ่อนด้อยในปรัชญา
อาจยังมีเหลือศรัทธาต่อชีวิต

เป็นเพื่อนร่วมเดินทางฉันได้ไหม
ใกล้,ไกลเพียงใดหรือพลาดผิด
หรือพบบ้างเสกสรรเนรมิต
ใคร่ครวญครุ่นคิดด้วยตัวเอง

โดยมีเธอเกื้อหนุนร่วมทาง
ปลอบโยนฉันบ่างอย่าเร้าเร่ง
มีเธออยู่ก็จะได้ไม่หวาดเกรง
ประคองก้าวไม่เครียดเคร่งคอยเกื้อกูล

โปรดหยุดคุกคามฉันเสียเถิด
ก่อนฝันบรรเจิดจะสิ้นสูญ
รักงดงามเพียงใดยังเทิดทูน
หล่อหลอมให้เพิ่มพูนและหนุนนำ

ด้วยการประจักษ์และเชื่อมั่น
เมื่อเธอรักอย่างสร้างสรรค์ลึกล้ำ
บอกกล่าวด้วยทั้งหมดที่มีทำ
มิใช่เพ้อละเมอพร่ำจนคร่ำครวญ

รักจะหล่อเลี้ยงเธอด้วยรักของเธอ
รักจะแบ่งปันให้ฉันเสมอพร้อมทุกส่วน
เท่าที่มีซึ่งรักมีทั้งหมดทั้งมวล
สัมผัสรักอาบไออวลเมื่อรักเป็น

[seed_social]

24 เมษายน, 2562

คนแปลกหน้าในตัวฉัน

ในยามที่ทุกคนตื่น ฉันพยายามฝืนยิ้ม ฝืนทำเหมือนทุกอย่างยังคงปกติ นี่ฉันเอง นี่แม่เอง แต่ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ คนที่อยู่ข้างในไม่ใช่ฉัน

28 มกราคม, 2568

เวทีแลกเปลี่ยนประสบการณ์ “ชีวาภิบาล Sharing Practices ครั้งที่ 7” เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2568 เรื่อง “ การดูแลกลุ่มเปราะบางป่วยระยะท้าย”