47-0
 

สักการะย

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

สักการะจิตวิญญาณบรรพชน
แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี
เข้าไปสู่ความว่างทั้งหมดไม่มี
สัมผัสการบ่งชี้ สถานะ

เรียนรู้อะไรในเรื่องเล่านั้น
กาลเปลี่ยนแปรผัน-ผัสสะ
ก่อรูปรอยร่างระหว่างภาระ
ค่อยเก็บเกี่ยวสภาวะแห่งธรรม

อยู่ไม่อยู่ มีไม่มี อย่างนี้ว่า
เกิดคือก่อต่ออัตตาล่วงถลำ
สุขวิเศษ,ทุกข์ระทมคลี่ครอบงำ
เป็นกงกรรมถักทอสืบเรื่องราว

หลายทางเทียวแต่ไร้ทางระหว่างโลก
ประสานสอดร้อยโศกเมื่อบอกกล่าว
ยอมอย่างไร้เงื่อนไขทุกครั้งคราว
ทางจึงทอยืดยาวไกลออกไป

ตกตายอีกกี่ครั้งยังไม่สิ้น
ก่อนร้างไร้ฟ้าดินสุดสมัย
ปัญญาญาณบรรพชนมากเพียงใด
ดำรงอยู่ เคลื่อนไหวในจักรวาล

สักการะเพื่อนำพาตัวตน-ตน
สู่พลังแห่งหลุดพ้นมุ่งข้ามผ่าน
อาจต้องใช้เวลานับกาลนาน
เพียงเมื่อเริ่มคลี่บานก็น่ายินดี

สักการะจิตวิญญาณบรรพชน
แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี
พ้นเกิดแก่เจ็บตาย มี-ไม่มี
นอบน้อมและพร้อมพลีธรรมบูชา

[seed_social]
5 เมษายน, 2561

คือเนื้อหาแห่งกัลยาณมิตร

คงไม่มีใครได้ดั่งใจเรา เพราะวิถีของเขาก็แตกต่าง ผู้คนก็ล้วนเดินบนหนทาง ที่ถากถางสร้างมาด้วยตัวเอง
25 เมษายน, 2561

ความหมายที่แท้จริงของการโอบอุ้ม-ให้พื้นที่แก่ใครบางคน

ตอนที่แม่ของฉันกำลังจะตาย ฉันกับญาติๆ มารวมกันอยู่กับท่านในวันสุดท้ายของชีวิต ไม่มีใครในพวกเราที่รู้เรื่องการช่วยคนให้เปลี่ยนผ่านจากโลกนี้ไปสู่โลกหน้าเลยแม้แต่คนเดียว แต่เราค่อนข้างมั่นใจว่าต้องการดูแลเธอที่บ้าน และเราทำตามที่คิด