18 เมษายน, 2561
หรือหลอกตนได้ด้วยการไม่กล่าวถึง มิอาจมองอย่างลึกซึ้งให้ถึงแก่นแท้ รับรู้อยู่ว่าทั้งหมดล้วนผันแปร ยังไม่รู้จะดูแลประการใด
โลกนี้บาดเจ็บเสมอ
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ไกลห่างออกไป
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ใกล้เข้ามา
เมื่อไหร่เราเป็นผู้พลาดพลั้ง
สร้างบาดแผลให้เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ขอให้เราคือผู้ขอโทษ
เมื่อไหร่ใครเป็นผู้พลาดพลั้ง
สร้างบาดแผลให้เกิดขึ้น
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
ขอให้เราเป็นผู้ให้อภัย
แม้มันจะยาก
ก็ขอให้เราตั้งความปรารถนาไว้เถิด
เมื่อเราเผลอพ่นพิษร้าย
ขอเรากลับมาเป็นอากาศสดชื่น
ทุกครั้งที่ใครเผลอพ่นพิษร้าย
ขอเรากลับมาเป็นอากาศสดชื่น
ให้โลกได้หายใจเถิด
อย่าร้องไห้เลย
สายน้ำไหลท่วมมามากพอแล้ว
28 พฤศจิกายน, 2560
โปรดหยุดคุกคามฉันเสียที
ด้วยความเก่งความดีและคำสอน
แม้ถ้อยคำงามหมดจดทุกบทตอน
แต่กัดกร่อนกำลังใจจนไร้ค่า ได้ยินเสียงของฉันบ้างไหม
อยากจะบอกเธอไว้ถึงปรารถนา
แม้ยังอ่อนด้อยในปรัชญา
อาจยังมีเหลือศรัทธาต่อชีวิต
9 พฤษภาคม, 2561
มีเรื่องราวมากมายให้กระทำ เป็นภาระที่ตอกย้ำท่ามยุคสมัย จากวันแรกผันผ่านแห่งวันวัย กับบางเหตุเภทภัย-สยบ ยอม