20 เมษายน, 2561
เหลือเวลาอยู่สักเท่าไหร่ ที่จะได้เพาะสร้างทางชีวิต ต่อเติมเสริมวาดบรรจงวิจิตร เพียงทีละน้อยนิดก็งอกงาม
โลกนี้บาดเจ็บเสมอ
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ไกลห่างออกไป
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ใกล้เข้ามา
เมื่อไหร่เราเป็นผู้พลาดพลั้ง
สร้างบาดแผลให้เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ขอให้เราคือผู้ขอโทษ
เมื่อไหร่ใครเป็นผู้พลาดพลั้ง
สร้างบาดแผลให้เกิดขึ้น
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
ขอให้เราเป็นผู้ให้อภัย
แม้มันจะยาก
ก็ขอให้เราตั้งความปรารถนาไว้เถิด
เมื่อเราเผลอพ่นพิษร้าย
ขอเรากลับมาเป็นอากาศสดชื่น
ทุกครั้งที่ใครเผลอพ่นพิษร้าย
ขอเรากลับมาเป็นอากาศสดชื่น
ให้โลกได้หายใจเถิด
อย่าร้องไห้เลย
สายน้ำไหลท่วมมามากพอแล้ว
20 เมษายน, 2561
เพียงถ้อยคำถามไถ่ในบ้านเก่า กับบางเสี้ยวเรื่องเล่าอันสดใหม่ เป็นร่องรอยร้อยรัดโลกภายใน ทะลุม่านบางใสของกาลเวลา
17 ตุลาคม, 2560
ผู้คนต่างพูดว่าความสำเร็จนำมาซึ่งความสุข แต่ฉันพบว่าแม้จะมีงานดีๆ แฟนที่น่ารัก มีอพาร์ตเมนต์ที่สวยงาม แต่ในที่สุดสิ่งต่างๆ เหล่านั้นก็ไม่ช่วยให้ความสุขนัก หากยังรู้สึกกังวลและเคว้งคว้าง ฉันไม่ได้รู้สึกเช่นนี้เพียงลำพัง
