17 ตุลาคม, 2560
ผู้คนต่างพูดว่าความสำเร็จนำมาซึ่งความสุข แต่ฉันพบว่าแม้จะมีงานดีๆ แฟนที่น่ารัก มีอพาร์ตเมนต์ที่สวยงาม แต่ในที่สุดสิ่งต่างๆ เหล่านั้นก็ไม่ช่วยให้ความสุขนัก หากยังรู้สึกกังวลและเคว้งคว้าง ฉันไม่ได้รู้สึกเช่นนี้เพียงลำพัง
กลับไปหารอยเท้าเมื่อเยาว์วัย
เยี่ยมทางที่ดูยาวไกลเวลานั้น
ภาพหลายสิ่งดูยิ่งใหญ่อัศจรรย์
คล้ายเป็นโลกความฝันเมื่อผ่านมา
กลับไปสู่ถิ่นฐานของบ้านเก่า
อาณาจักรของเราค้นคุณค่า
กลับไปย่ำรอยทางแห่งกาลเวลา
พบบางภาพปรารถนายังงดงาม
เจริญวัยไกลทางห่างจากบ้าน
ภาระเริ่มการงานผุดคำไถ่ถาม
ว่าชีวิต วิญญาณ นิยาม
จะตั้งหมายจะต่อตามไปอย่างไร
นานนับนานผ่านพบภาพชีวิต
เคยสงสัยว่าถูกลิขิตมาจากไหน
จากภูมิปัญญาลี้ลับหรือใคร
หรือแท้เราขีดทางไปด้วยตัวเอง
กลับมาถามข่าวคราวของเยาว์วัย
ด้วยเท้าก้าวช้าอ่อนไหวไม่รีบเร่ง
ได้สดับเสียงสรรพสิ่งขับบรรเลง
ให้ทรงจำเอื้อนเพลงขึ้นผุดพราย
บนทางที่สั้นลงกว่าวัยเยาว์
รอยที่เคยเป็นของเราเต็มความหมาย
ประทับเท้าทับลงบนฝุ่นทราย
กระทั่งลมพัดฝุ่นหายจากหนทาง
บันทึกไว้ใด้แล้วในทรงจำ
ผุดภาพบางเงื่อนงำซึ่งเรื้อร้าง
เป็นร่องรอยที่ปรากฏเลือนราง
ให้ชัดเจนกระจ่างระหว่างนี้
กลับมาสู่รอยเท้าเมื่อเยาว์วัย
สู่โลกที่ยิ่งใหญ่และหลากสี
หลากฝันจินตนาการล้วนงามดี
ได้กลับมาสู่วิถีที่ทรงพลัง
7 ตุลาคม, 2560
เรื่องราวและความรู้สึกที่มาพร้อมๆ กับการเลี้ยงแมวยังมีอีกมากมาย ไม่ได้มีเพียงแค่ความรู้สึกว่า “ไม่ได้ดั่งใจ” เท่านั้น
19 เมษายน, 2561
สักการะจิตวิญญาณบรรพชน แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี เข้าไปสู่ความว่างทั้งหมดไม่มี สัมผัสการบ่งชี้ สถานะ
