8 พฤศจิกายน, 2560
เมื่อพูดถึงปลาทู เชื่อว่าเราทุกคนคงรู้จักและเคยเห็น แม้คนที่ไม่ค่อยจะรู้จักชนิดของปลาก็ตาม และเมื่อให้นึก ก็อาจจะนึกถึงเอกลักษณ์หลายๆ
ไถ่ถามถึงแง่งามแห่งจิตวิญญาณ
สืบสายจากบรรพกาลถึงปัจจุบันสมัย
เป็นทางคดโค้งเคี้ยวไกลแสนไกล
ความจริงมันสถิตนิ่งภายในตลอดมา
เป็นทางสองสายทอทอดอยู่เคียงข้าง
ก้าวเดินบนหนึ่งทาง ว่าแสวงหา
ปล่อยอีกทางรกร้างทรุดโทรม
กาลเวลา ยิ่งกัดกร่อนคุณค่าลบลืมเลือน
อาจไม่ใช่ปราศจากซึ่งศรัทธา
แต่อวิชชากล้าแกร่งเข้าขับเคลื่อน
ปิดสายตาเสียจากตะวันและดาวเดือน
เหลือแสงไฟส่องทุ่งเถื่อนอันเลือนราง
กาละเทสะ คุรุ ปัญญาประสาน
กับใจที่พ้องพบพานพร้อมสานสร้าง
พอให้ได้หันกลับมาสู่อีกหนทาง
ที่ทอดทิ้งไว้เรื้อร้างลึกภายใน
นั่นคืออาณาจักรอันแสนวิเศษ
เพียงก้าวหนึ่งต่อเหตุก่อก้าวใหม่
ทางรกพลันปรากฏแสงอันอำไพ
เป็นทางอันสดใสสว่างงาม
กลับเป็นทางสองสายทอดยาวเคียงข้าง
ไปมาได้ระหว่างเพียงปรารถนา-ข้าม
เมื่อปัญญาญาณกล้าแกร่งก็ต่อตาม
หลอมรวมทางไร้นามเป็นทางเดียว
นั่นอาจกลายเป็นอริยมรรควิถี
สานสายใยร้อยพันมีเข้าเกาะเกี่ยว
เรียนโลกเรียนธรรมม้วนกลืนเกลียว
ที่เหลือก็ขับเคี่ยวไปตามควร
นี่ก็คือโลกอันงามพร้อมความหมาย
มิได้มีใดหล่นหายสักบางส่วน
เมื่อทั้งหมดเติมเต็มเคลื่อนกระบวน
คนเป็นคนได้ครบถ้วนอยู่ในทาง
20 ธันวาคม, 2560
โลกนี้บาดเจ็บเสมอ
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ไกลห่างออกไป
บางครั้ง บาดแผล ก็อยู่ใกล้เข้ามา
เมื่อไหร่เราเป็นผู้พลาดพลั้ง
20 เมษายน, 2561
เหลือเวลาอยู่สักเท่าไหร่ ที่จะได้เพาะสร้างทางชีวิต ต่อเติมเสริมวาดบรรจงวิจิตร เพียงทีละน้อยนิดก็งอกงาม