parallax background
 

ถึงทางไกลในบ้านเก่า

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

เพียงถ้อยคำถามไถ่ในบ้านเก่า
กับบางเสี้ยวเรื่องเล่าอันสดใหม่
เป็นร่องรอยร้อยรัดโลกภายใน
ทะลุม่านบางใสของกาลเวลา

มิได้โดดเดี่ยวหรือเปลี่ยวร้าง
อาจเงียบงันอยู่บ้างเป็นดั่งว่า
จักรวาลย่ำพลบสนธยา
ทั้งแดดลมไม่นำพาอะไรเลย

มือไม่ได้สัมผัสเกาะเกี่ยวมั่น
สุ้มเสียงก็ไหวสั่นแต่อาจเผย
ความจริงเป็นมาซึ่งคุ้นเคย
คำล่ำลาเพียงเอ่ยอย่างแผ่วเบา

ปรารถนาดีงามตามภาวะ
หากนั่นมิใช่วาระอันหม่นเศร้า
โอบกอดด้วยใจไว้แนบเนา
ส่งเดินทางกลับวัยเยาว์อีกสักครั้ง

ประเพณีพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์
นิรมิตปรากฏการณ์ส่องแสงหวัง
เป็นช่วงขณะอันทรงพลัง
ทุกข์ย่อมไม่อาจบดบังหนทางไป

เพียงถ้อยคำถามไถ่ในบ้านเก่า
เปลี่ยนแปลงเรื่องเล่าอันสดใหม่
ถากถางทางอาณาจักรภายใน
ปลดอ้างว้างสั่นไหวด้วยไมตรี

19 เมษายน, 2561

การสู้รบครั้งสุดท้าย

มีเวลาเหลืออยู่สักเท่าไหร่ ที่จะปล่อยความเหลวไหลให้ฟุ้งเฟื่อง พลังงานร่อยหรอและสิ้นเปลือง แสงชีวิตมลังเมลืองจะมะลาย
19 เมษายน, 2561

บ้านของชีวิต

เริ่มด้วยมีความรักเป็นรากฐาน ต่อด้วยการประสานแสวงหา คือการบ่มเพาะพลังปัญญา เพื่อไปสู่คุณค่าอันแท้จริง
25 เมษายน, 2561

ความหมายที่แท้จริงของการโอบอุ้ม-ให้พื้นที่แก่ใครบางคน

ตอนที่แม่ของฉันกำลังจะตาย ฉันกับญาติๆ มารวมกันอยู่กับท่านในวันสุดท้ายของชีวิต ไม่มีใครในพวกเราที่รู้เรื่องการช่วยคนให้เปลี่ยนผ่านจากโลกนี้ไปสู่โลกหน้าเลยแม้แต่คนเดียว แต่เราค่อนข้างมั่นใจว่าต้องการดูแลเธอที่บ้าน และเราทำตามที่คิด