47-0
 

สักการะย

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

สักการะจิตวิญญาณบรรพชน
แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี
เข้าไปสู่ความว่างทั้งหมดไม่มี
สัมผัสการบ่งชี้ สถานะ

เรียนรู้อะไรในเรื่องเล่านั้น
กาลเปลี่ยนแปรผัน-ผัสสะ
ก่อรูปรอยร่างระหว่างภาระ
ค่อยเก็บเกี่ยวสภาวะแห่งธรรม

อยู่ไม่อยู่ มีไม่มี อย่างนี้ว่า
เกิดคือก่อต่ออัตตาล่วงถลำ
สุขวิเศษ,ทุกข์ระทมคลี่ครอบงำ
เป็นกงกรรมถักทอสืบเรื่องราว

หลายทางเทียวแต่ไร้ทางระหว่างโลก
ประสานสอดร้อยโศกเมื่อบอกกล่าว
ยอมอย่างไร้เงื่อนไขทุกครั้งคราว
ทางจึงทอยืดยาวไกลออกไป

ตกตายอีกกี่ครั้งยังไม่สิ้น
ก่อนร้างไร้ฟ้าดินสุดสมัย
ปัญญาญาณบรรพชนมากเพียงใด
ดำรงอยู่ เคลื่อนไหวในจักรวาล

สักการะเพื่อนำพาตัวตน-ตน
สู่พลังแห่งหลุดพ้นมุ่งข้ามผ่าน
อาจต้องใช้เวลานับกาลนาน
เพียงเมื่อเริ่มคลี่บานก็น่ายินดี

สักการะจิตวิญญาณบรรพชน
แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี
พ้นเกิดแก่เจ็บตาย มี-ไม่มี
นอบน้อมและพร้อมพลีธรรมบูชา

[seed_social]
19 เมษายน, 2561

สู่ทางไปที่ไม่มีวันกลับ

ใช่ว่าไปแล้วจะไม่มีวันกลับ แม้เวลาผ่านเลือนลับพ้นสมัย สัจจธรรมดำรงเผยความนัย ว่าทางผ่านทางไปนั้นว่ายเวียน
7 ตุลาคม, 2560

ไม่ได้ดั่งใจ

เรื่องราวและความรู้สึกที่มาพร้อมๆ กับการเลี้ยงแมวยังมีอีกมากมาย ไม่ได้มีเพียงแค่ความรู้สึกว่า “ไม่ได้ดั่งใจ” เท่านั้น
21 เมษายน, 2561

กลับไปหารอยเท้าเมื่อเยาว์วัย

กลับไปหารอยเท้าเมื่อเยาว์วัย เยี่ยมทางที่ดูยาวไกลเวลานั้น ภาพหลายสิ่งดูยิ่งใหญ่อัศจรรย์ คล้ายเป็นโลกความฝันเมื่อผ่านมา
สักการะ
"เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสบการณ์การใช้งานของคุณ"