parallax background
 

Loving Vincent

ผู้เขียน: ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ หมวด: รีวิวสุนทรียะในความตาย


 

สวัสดีครับ คุณวินเซนต์

ผมชื่ออาร์มาน โรแลง พ่อผมซึ่งเป็นเพื่อนของคุณขอร้องให้ผมช่วยนำจดหมายของคุณส่งให้น้องชาย ความจริงผมไม่อยากรับภารกิจนี้เลย คุณก็ตายไปแล้ว จดหมายของคุณจะถึงผู้รับหรือไม่ถึงก็ไม่น่าจะมีความหมายอะไร แต่เหตุผลที่พ่อบอกผมคือ หากว่าแกมีเรื่องสำคัญที่อยากบอกใคร แม้แกตายไปแล้ว แกก็ยังคงอยากจะให้จดหมายสำคัญถึงมือผู้รับอยู่ดี ผมเลยตัดสินใจรับภารกิจนี้ และนั่นเป็นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ของชีวิตผม และผมคิดว่าถ้าคุณรับรู้ว่าผมได้อะไรจากการเดินทางครั้งนี้ คุณคงยินดีและมีความสุข คุณวินเซนต์ครับ ผมคิดว่า คุณสมควรที่จะมีความสุข คุณตายไปแล้วไปก็จริง แต่ผมก็อยากสื่อสารให้คุณรับรู้ว่า คุณได้ให้ประสบการณ์ชีวิตที่มีความหมายกับตัวผมมากมาย และนี่คือที่มาของ จดหมายฉบับนี้

เพื่อทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ ผมได้ออกเดินทางตามเส้นทางชีวิตที่ผ่านมาของคุณ ได้พูดคุยกับผู้คนมากมายที่เคยพบปะ พูดคุย เกี่ยวข้องกับคุณไม่มากก็น้อย บางคนก็ยังคิดถึงคุณอยู่ บางคนก็ดูจะไม่ชอบคุณนัก บางคนก็อิจฉาคุณด้วย แต่นั่นเป็นปัญหาของเขา ไม่เกี่ยวกับคุณหรอก ผมได้ไปพักในโรงแรม ในห้องพักที่คุณเคยอาศัย ได้ไปยังตำแหน่งที่คุณมองทิวทัศน์เพื่อสร้างผลงานเลื่องชื่อของคุณ มันทำให้ผมค่อยๆ สัมผัสและเข้าใจตัวคุณ ความประทับใจในตัวคุณมีมากขึ้นเรื่อยๆ ผมจินตนาการได้ถึงชีวิตของคุณที่อยู่ในห้องพักแคบๆ สีสันแปลกตา แต่ละวันคุณแบกอุปกรณ์วาดภาพเดินไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจ สิ่งที่หลายคนบอกผมคือ คุณทำงานแทบทุกวัน เอาจริงเอาจังมาก แต่ผลงานก็อย่างที่รู้กัน ขายได้น้อยมาก ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคุณ โปรดรับรู้ว่าผมชื่นชมความเข้มแข็งและกำลังใจของคุณมาก มันต้องยิ่งใหญ่ทีเดียว

สิ่งที่ผมพบและเข้าใจคือ โลกนี้มีผู้คนมากมายและมีความแตกต่างกัน แต่พวกเขาคล้ายกันอย่างหนึ่ง คือ พวกเขากลัวในสิ่งที่ไม่เข้าใจ หลายคนไม่เข้าใจความเป็นตัวคุณ และนั่นคงทำให้พวกเขากลัว ความกลัวทำให้พวกเขาทำสิ่งที่เลวร้ายกับคุณ ผมเสียใจด้วย เรื่องนี้ไม่สมควรเกิดขึ้นกับใครทั้งนั้น คุณเป็นคนที่มองเห็นความงดงาม มองเห็นความลึกซึ้ง ซึ่งคนส่วนใหญ่มองไม่เห็น พวกเขาจึงไม่เห็นคุณค่าของตัวคุณ คุณคงรู้สึกแปลกแยกกับสังคมแวดล้อม แต่คุณก็เลือกทำงานและอดทนกับสภาพแบบนี้ ผมดีใจครับที่คุณมีน้องชายที่รักคอยดูแลและโอบอุ้มคุณ เขาคงรักคุณมาก ผมคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ง่ายและไม่บ่อยนักที่เราจะมีใครสักคนรักและเห็นคุณค่าเราแบบนี้

ขณะเดียวกับการที่โลกใบนี้จะมองเห็นความงามและความลึกซึ้งแบบที่คุณเห็นและสัมผัส เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา ผมทราบดีว่าช่วงเวลาที่คุณมีชีวิต เป็นช่วงเวลาของความยากลำบาก เงินอาจไม่ได้ให้ความสุขมากนัก แต่การที่ต้องอยู่อย่างยากจนเป็นความทุกข์สาหัส อีกทั้งคุณเองยังต้องเผชิญกับความเจ็บปวดจากความผิดหวัง การถูกปฏิเสธผลงานที่ตั้งใจสร้างสรรค์เป็นเรื่องบั่นทอนจิตใจ สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากคุณคือ การมีความสุขที่จะอยู่กับสิ่งที่ตนเองรัก กับการทำงานที่ใช่กับตัวเรา คุณเลือกที่จะซื่อสัตย์กับความรู้สึก ความคิดนึกภายในตัวคุณ มากกว่าการวาดรูปเพื่อเอาใจตลาด ผมนับถือความจริงใจ ความจริงแท้ ความซื่อสัตย์ต่อตนเองของคุณ แต่ละวันคุณอยู่กับการงานตรงหน้า สร้างสรรค์ผลงานให้ดีที่สุด และไม่ปล่อยให้ความกังวลเรื่องการขายมารบกวนการทำงาน

การที่คุณจากไป มันเหมือนบางอย่างของโลกใบนี้ขาดหายไป โลกได้สูญเสียจิตรกรผู้มีค่าไป ผมคิดต่างครับ ผมคิดว่าช่วงเวลาที่คุณมีชีวิต คุณได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการมีชีวิตแล้ว ช่วงเวลาที่ผมพยายามแกะปริศนาว่าคุณตายอย่างไร มีคำพูดของเพื่อนคุณที่บอกผมว่า สนใจชีวิตของคุณยามที่คุณมีชีวิตดีกว่า อย่าสนใจเรื่องการตายของคุณเลย ผมเห็นด้วยครับ ช่วงเวลาที่คุณมีชีวิต คุณได้สร้างสรรค์ผลงานที่ทรง คุณค่าให้แก่โลกใบนี้ คุณมายังโลกเพื่อทำภารกิจสำคัญ คือ การทำให้โลกใบนี้ได้มองเห็นว่า มีความงามซ่อนอยู่ในชีวิต อยู่ในเลือดเนื้อ อยู่ในธรรมชาติ อยู่ในสิ่งรอบตัว และอยู่ในตัวของพวกเขาเอง

ตกลงคุณฆ่าตัวตายหรือเปล่า หรือคุณถูกฆาตกรรม คนที่รู้ดีที่สุดคือตัวคุณเอง และคุณเองที่เลือกว่า อยากให้โลกรับรู้เช่นใด ดังนั้นผมจะไม่สืบค้นเรื่องนี้ต่อไป คุณอาจจะตกใจว่าคนรุ่นหลังคุณ ตัดสินใจฆ่าตัวตายกันมากขึ้น ในมุมมองผม การที่ใครสักคนตัดสินใจฆ่าตัวตาย มันมีความเป็นไปได้สองทาง คือ

๑) การไม่มีแรงปรารถนาที่จะมีชีวิตอีกต่อไป การพบเจอสถานการณ์ที่ทำให้ชีวิตตกอยู่ในภาวะไร้ความหวัง (hopeless) ไร้ทางออก (helpless) การจมอยู่กับภาวะนี้จนเกิดผลกระทบต่อพยาธิสภาพ กลายเป็นความเจ็บปวดทางจิตใจ ทางกาย ผ่านโรคซึมเศร้า โรคจิตเภท คุกคามและทำร้ายชีวิต
๒) การไม่สามารถเผชิญหรือแบกรับความเจ็บปวดในชีวิตได้อีกต่อไป ความเจ็บปวดอันเนื่องด้วยอะไรก็ตาม มันมากมายเกินกว่าจะแบกรับ แท้จริงแล้วคนตัดสินใจฆ่าตัวตายเพราะพวกเขารักชีวิตต่างหาก รักมากจนเลือกปกป้องชีวิตไม่ให้ถูกทำร้ายจากความเจ็บปวดอีกต่อไป

ความเศร้าจากความเจ็บปวดคงเป็นความรู้สึกที่อยู่กับคุณมาเนิ่นนาน จนความเศร้ากลายเป็นสิ่งที่ครอบงำชีวิตคุณ นับแต่คุณเป็นเด็กและต้องแบกรับความเจ็บปวดบางอย่างในครอบครัว แม่ของคุณก็อยู่กับความเจ็บปวดมานาน เธอเจ็บปวดและครุ่นคิดถึงแต่พี่ชายของคุณที่ตายจากไป จนกระทั่งมองไม่เห็นตัวคุณ สิ่งที่ผมอยากบอกคุณคือ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดของคุณ แม่ของคุณเจ็บป่วยจากการสูญเสียจนไม่ได้ทำบทบาทของแม่ที่มีต่อคุณ ผมทราบดีว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายสำหรับคุณ คือ โปรดยกโทษให้แม่ของคุณด้วยที่เธอไม่ได้ทำบทบาทหน้าที่แม่ที่พึงเป็น เธอเป็นเพียงคนธรรมดาที่ทำสิ่งผิดพลาด เธอน่าที่จะให้ความรัก มองเห็นตัวคุณในฐานะลูกที่มีชีวิต มีความต้องการ มากกว่าการหมกหมุ่นอยู่กับลูกที่ตายจากไป ให้อภัยเธอเพื่อที่คุณจะให้อิสระกับตนเองที่จะมีชีวิตของตน มีความสุขได้ คุณไม่จำเป็นต้องแบกรับความเศร้าเกินจำเป็น ความเศร้าอาจทำให้คุณมองเห็นความลึกซึ้ง ความงดงามของชีวิต แต่มันก็ทำให้คุณต้องเจ็บปวดเกินจำเป็น การตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตของคุณ ไม่ได้ทำให้ใครผิดหวัง ถ้าพวกเขาไม่มีความสุข เพราะการเลือกดำเนินชีวิตของคุณ ก็เป็นเพราะพวกเขาเลือกที่จะไม่มีความสุข ไม่เกี่ยวกับคุณ

ผลงานของคุณทำให้ผู้ที่ได้สัมผัส ได้รับรู้ มองเห็นว่าโลกนี้มีความงดงามและลึกซึ้งมากกว่าที่พวกเขารู้จัก โปรดทราบว่าตัวคุณได้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมพวกเขาให้สัมผัสความงามของโลกใบนี้ผ่านภาพวาดของคุณ ตัวผมเองซึ่งมีอุปนิสัยมุทะลุ ชอบใช้กำลังตัดสินเพื่อแก้ไขปัญหาแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน การได้รู้จักชีวิตและงานของคุณ ทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความงดงาม ความเป็นนักสู้ในแบบของคุณ และนั่นทำให้ผมรู้สึกและสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยน ความงดงามของชีวิต

ระลึกเสมอครับ คุณสมควรที่จะมีความสุข

ด้วยความรักที่มีกับคุณ
อาร์มาน โรแลง

___________
เพลงประกอบ: https://www.youtube.com/watch?v=vp5qJlr4go0&app=desktop
คลิปประกอบ : https://youtu.be/gg75mco4xTQ

5 เมษายน, 2561

ที่รัก… โปรดปล่อยฉันไป

เจ้าหมาน้อยฮาชิ เลือกที่จะเฝ้ารอคอยเจ้านายที่มันรักอยู่ที่สถานีรถไฟร่วม ๑๐ ปี มันอาจรับรู้ เข้าใจ หรือไม่เข้าใจก็ได้ ว่าเจ้านายได้จากไปแล้ว
5 เมษายน, 2561

บูโต การเดินทาง “ระหว่าง” รอยต่อ

บูโต (Butoh) หรือระบำแห่งความมืด (Dance of Darkness) เป็นการแสดง avant-garde ที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น จัดแสดงต่อสาธารณชนครั้งแรกในปี 1959
26 ธันวาคม, 2560

คุณค่าของความตาย

สตีฟ จ๊อบส์ ไม่เพียงแต่เป็นผู้บริหารองค์กรคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง (แม้จะลาออกจากตำแหน่งซีอีโอไปแล้ว) แต่ยังถือเป็นครุทางจิตวิญญาณสำหรับคนร่วมสมัยจำนวนไม่น้อย