parallax background
 

เมื่อถึงวันลา

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

เหลือเวลาอยู่สักเท่าไหร่
ที่จะได้เพาะสร้างทางชีวิต
ต่อเติมเสริมวาดบรรจงวิจิตร
เพียงทีละน้อยนิดก็งอกงาม

ว่าอยู่อย่างไรก็จะไปอย่างนั้น
แม้หวาดกลัวไหวสั่นต้องก้าวข้าม
เก็บเอาความมุ่งมั่นพยายาม
ดำเนินต่อไปในนามแห่งอารยะ

ณ ดินแดนอริยะมรรควิถี
รวบรวมเรี่ยวแรงมี ปัจจุบันขณะ
เฝ้าดูปรากฏการณ์ สภาวะ
นั่นอาจเป็นหนึ่งพันธะที่หลงเหลือ

ต่อติดเกาะตามทุกความเป็นไป
ทุกห้วงลมหายใจอุ่นเอื้อ
ในเคลื่อนไหวในนิ่งคอยจุนเจือ
ให้พบสงบเพื่อเมื่อถึงวันลา

ง่าย ไม่ง่ายใช่จะไม่อาจเอื้อม
โลกไหวกระทบกระเพื่อมก็ควรค่า
ใจยังเคลื่อนแรงยังขับทั่วกายา
เท่ากับทางแห่งปัญญายังทอดทอ

วางก็วางว่างก็ใช่วุ่นวายบ้าง
แม้เหงาเศร้าอ้างว้างไม่ระย่อ
อยู่เดี๋ยวนี้รู้เดี๋ยวนี้อาจเพียงพอ
นั่นย่อมได้เติมต่อหนทางธรรม

ทั้งปลดความหวังไว้ไม่คาดคั้น
กับเก็บความมุ่งมั่นอย่างลึกล้ำ
เพียงเรียนรู้และเรียนรู้แล้วกระทำ
เป็นไปอยู่ซ้ำซ้ำย้ำย่ำรอย

จนกว่าจะถึงวันที่ต้องอำลา
เพื่อจะได้กลับมาอย่างไม่ถดถอย
ที่สุดแห่งจุดหมายที่รอคอย
แม้เพียงแต่เล็กน้อยก็งอกงาม.....

[seed_social]
8 พฤศจิกายน, 2560

ความตายในเข่งปลาทู

เมื่อพูดถึงปลาทู เชื่อว่าเราทุกคนคงรู้จักและเคยเห็น แม้คนที่ไม่ค่อยจะรู้จักชนิดของปลาก็ตาม และเมื่อให้นึก ก็อาจจะนึกถึงเอกลักษณ์หลายๆ
25 เมษายน, 2561

ความหมายที่แท้จริงของการโอบอุ้ม-ให้พื้นที่แก่ใครบางคน

ตอนที่แม่ของฉันกำลังจะตาย ฉันกับญาติๆ มารวมกันอยู่กับท่านในวันสุดท้ายของชีวิต ไม่มีใครในพวกเราที่รู้เรื่องการช่วยคนให้เปลี่ยนผ่านจากโลกนี้ไปสู่โลกหน้าเลยแม้แต่คนเดียว แต่เราค่อนข้างมั่นใจว่าต้องการดูแลเธอที่บ้าน และเราทำตามที่คิด