9-0
 

ออสการ์ แมวธรรมดา
กับ
พรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา

ผู้เขียน: เอกภพ สิทธิวรรณธนะ หมวด: รีวิวสุนทรียะในความตาย


 

เมื่อถึงโรคสมองเสื่อมดำเนินมาถึงระยะท้าย ผู้ป่วยจะลืมอะไรต่อมิอะไร ลืมคำศัพท์ ลืมวิธีติดกระดุม ลืมคนรัก ลืมแม้แต่ตัวเอง
...แต่ไม่ลืมที่จะรักแมว

หนังสือเล่มนี้สำรวจโลกของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมและญาติ โลกของสถานดูแลผู้สูงอายุ และโลกของผู้เขียน เดวิด โดสะ นายแพทย์ผู้สงสัยความสามารถของเจ้าออสการ์

แมวธรรมดาที่เดินป้วนเปี้ยนเข้าออกห้องผู้ป่วยระยะท้ายในสถานดูแลผู้สูงอายุสเตียร์เฮาส์

ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้ป่วยทุพพลภาพความทรงจำและการรับรู้ตัวตน ท่ามกลางประสบการณ์ชวนหดหู่และเจ็บปวดนั้น มีแง่มุมให้เรียนรู้ มีแง่งามให้สัมผัสมากมายเหลือเกิน โดยเฉพาะเมื่อมีสัตว์เลี้ยงเช่นเจ้าออสการ์และผองเพื่อนเข้ายื่นตีนเป็นผู้ช่วยด้วยแล้ว การจากไปของผู้ป่วยก็กลับเป็นเรื่องไม่ยากเกินไปนัก

แม้หนังสือเล่มนี้จะกล่าวถึงแมวออสการ์ที่ไม่มีบทพูด แต่เราก็สามารถเรียนรู้การดูแลผู้ป่วยระยะท้ายจากครูออสการ์ได้ดีเหลือเกิน มันไม่เพียงสอนแพทย์พยาบาลให้รู้วิธีอยู่เป็นเพื่อนผู้ป่วยอย่างหมดใจ และให้มิตรภาพอันไร้เงื่อนไขเท่านั้น แต่การปรากฏและดำรงอยู่ของมันคือการเยียวยาและการน้อมใจให้ผู้ป่วยและญาติยอมรับความจริงของชีวิตได้อย่างอ่อนโยนนุ่มนวล มันสอนวิธีที่เบี่ยงเบนหันเหออกจากความทุกข์ และอยู่กับปัจจุบันขณะได้ในคราวเดียวกัน ไม่ต้องสงสัยว่าออสการ์คือธรรมาจารย์ของใครหลายคน

หนังสือเล่มนี้อธิบายปรากฏการณ์แมวบำบัดในสถานดูแลผู้สูงอายุและฮอสพิซได้เป็นอย่างดี ทั้งยังชี้ชวนให้ผู้อ่านเห็นความจำเป็นในการทำความเข้าใจธรรมชาติของการดูแลผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม รวมถึงการเตรียมตัวเตรียมใจรับมือกับความสูญเสียประเภทนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้กับทุกคน

สำหรับบุคลากรผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาระบบดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยระยะท้าย หนังสือเล่มนี้น่าจะช่วยเติมพลังในการทำงานของท่านได้มากทีเดียว

...และมันอาจช่วยให้วอร์ดของคุณมีแมวมาช่วยงานฟูลไทม์ได้อย่างน้อยก็สักตัวสองตัว

[seed_social]
5 เมษายน, 2561

ที่รัก… โปรดปล่อยฉันไป

เจ้าหมาน้อยฮาชิ เลือกที่จะเฝ้ารอคอยเจ้านายที่มันรักอยู่ที่สถานีรถไฟร่วม ๑๐ ปี มันอาจรับรู้ เข้าใจ หรือไม่เข้าใจก็ได้ ว่าเจ้านายได้จากไปแล้ว
18 เมษายน, 2561

ออสการ์กับหญิงเสื้อชมพู

ผมรู้จักออสการ์ เด็กชายตัวน้อยอายุ ๑๐ ขวบ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตประมาณ ๑๒ วันเอง ย้อนนึกดู ไม่น่าเชื่อว่าในช่วง ๑๒ วันก่อนที่เขาจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย
20 ธันวาคม, 2560

ซ้อมตาย

“โอ๊ย...ฉันไม่กลัวตายหรอก ตายก็คือตายไม่เห็นน่ากลัวเลย” คำพูดทำนองนี้ออกจากปากของคุณสุรีย์ ลี้มงคล นับครั้งไม่ถ้วน เพราะงานของเธอคือพยาบาลดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังและโรคระยะสุดท้าย
ออสการ์ แมวธรรมดากับพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา
"เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสบการณ์การใช้งานของคุณ"