28 กุมภาพันธ์, 2561
“การให้พื้นที่แก่ผู้รอดพ้นในการเผชิญหน้ากับเหตุการณ์เลวร้าย บาดแผลในชีวิต เพื่อทำความรู้จักแง่มุมของผลกระทบ และยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น ไม่ต้องซ่อนเร้น ปกปิด เก็บกดอีกต่อไป ซึ่งต้องใช้ความกล้าหาญ เข้มแข็ง
โบราณว่า ส่งกันพันลี้ก็ต้องจาก
ธรรมดาความพลัดพรากในวิถี
อาจหลงเหลือเพียงคุณงามความดี
ช่วยตอกย้ำและฉุดชี้หนทางเทียว
ด้วยความรักที่แท้ที่มีอยู่
ได้พอช่วยชุบชูทั้งเกาะเกี่ยว
หลอมรวมหนทางเป็นหนึ่งเดียว
จะขับเคี่ยวชีวิตข้นก่อนจากไป
มือหนึ่งยื่นให้เชื่อมไมตรี
แทนโอบเอื้ออารีอันยิ่งใหญ่
ต่อสายสัมพันธ์อันโยงใย
สัมผัสอุ่นหัวใจระหว่างเรา
ฉันอยากจะจากไปตามความเป็นจริง
ไม่ตกแต่งบางสิ่งด้วยหม่นเศร้า
หากเธอยังมีรอยยิ้มพอพริ้มเพรา
เพียงน้อยนิดหรือบางเบาก็เพียงพอ
เบื้องหน้านั้นมีอีกหนึ่งอาณาจักร
หากเราต่างตระหนัก เพื่อสานต่อ
เดินทางด้วยความเข้าใจไม่ทดท้อ
ก้าวย่างหยั่งไม่รั้งรอเมื่อพอเห็นทาง
อย่าเหนี่ยวรั้งฉันไว้ด้วยรักของเธอ
กับภาพในพร่ำเพ้ออันเลือนร้าง
หากจะมีบางเรื่องเล่าที่ซีดจาง
ขอปลอบโยนความอ้างว้างระหว่างอำลา
เท่าที่รับรู้เท่านี้ก็พอแล้ว
ตั้งมั่นไว้แน่แน่วในปรารถนา
ก้าวสู่ประตูหนึ่งเผชิญด้วยปัญญา
เท่าบ่มเพาะผ่านมาเท่าที่มี
โบราณว่า ส่งกันพันลี้ก็ต้องจาก
จะเรียบง่ายหรือยากนับจากนี้
ทางหนึ่งทางหนึ่งวิญญาณปรารถนาดี
ทุกก้าวธรรมกำหนดชี้เป็นทางเทียว
11 มกราคม, 2561
หากเราพิจารณาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวเราในระยะหลายปีที่ผ่านมา ผลกระทบของแต่ละเหตุการณ์ล้วนเห็นได้ในทุกด้านของชีวิตเรา ไม่ว่าจะเป็นความเสื่อมถอยทางค่านิยม การเสื่อมสลายของศรัทธา
17 ตุลาคม, 2560
ผู้คนต่างพูดว่าความสำเร็จนำมาซึ่งความสุข แต่ฉันพบว่าแม้จะมีงานดีๆ แฟนที่น่ารัก มีอพาร์ตเมนต์ที่สวยงาม แต่ในที่สุดสิ่งต่างๆ เหล่านั้นก็ไม่ช่วยให้ความสุขนัก หากยังรู้สึกกังวลและเคว้งคว้าง ฉันไม่ได้รู้สึกเช่นนี้เพียงลำพัง
