parallax background
 

ความเคลื่อน…ที่ไม่ไหว

ผู้เขียน: ทอรุ้ง ถ่ายภาพ: จุฑารัตน์ พรมุณีสุนทร หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

ความโหดร้ายและความรุนแรงของโลกไม่สามารถยุติได้ด้วยคนเพียงหนึ่งคน..จริงหรือ?

หากเราพิจารณาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวเราในระยะหลายปีที่ผ่านมา ผลกระทบของแต่ละเหตุการณ์ล้วนเห็นได้ในทุกด้านของชีวิตเรา ไม่ว่าจะเป็นความเสื่อมถอยทางค่านิยม การเสื่อมสลายของศรัทธา การขาดความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างสมาชิกภายในครอบครัว รวมไปถึงการทำลายโลกทั้งโลกอย่างป่าเถื่อน ทั้งๆ ที่ยุคนี้ถือได้ว่าเป็นยุคทองของนวัตกรรมทางเทคโนโลยีหลากหลายแขนง องค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มีการเชื่อมข้อมูลข่าวสารจากทั่วทุกมุมโลกผ่านเทคโนโลยีสื่อสาร แต่ไม่มีใครปฏิเสธได้เลยว่า ‘ปัญหาพื้นฐาน’ ของมนุษย์ยังอยู่ไกลจากประตู ‘ทางออก’ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความอดอยากหิวโหย สงคราม ความไม่มั่นคงปลอดภัยในชีวิต การเอารัดเอาเปรียบในสังคมหลากหลายรูปแบบ รวมถึงการศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับความตาย

‘เพราะความตายเป็นเรื่อง…ไกลตัว’ คงเป็นคำตอบอันดับแรก ที่ทำให้คนจำนวนมากส่ายหน้าปฏิเสธที่จะศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับความตาย ทั้งๆ ที่ความตายอยู่ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด...หรืออาจยังไม่คลอดออกมาจากครรภ์มารดาด้วยซ้ำ

เรากำลังเผชิญวิกฤตอันใหญ่หลวง และวิกฤตที่ว่านี้เกิดจากจิตใต้สำนึกที่บอกเราว่า

‘ทำไมฉันต้องเปลี่ยนแปลงเพื่อให้โลกนี้ดีขึ้น ในเมื่อคนอื่นยังไม่เปลี่ยนแปลง’

โลกของแต่ละคนมีมิติที่แตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ที่ได้เจอ ที่สำคัญ โลกไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้จนกว่า... ‘คุณ’ จะเปลี่ยน เพราะโลก คือ คุณ ดังนั้นการเคลื่อนไหวทางสังคมที่ต้องการเปลี่ยนแปลงสังคมพร้อมกับอุดมการณ์เฉพาะของ ‘กลุ่มคน’ จะแตกต่างจากการเปลี่ยนแปลงภายในของ ‘คนหนึ่งคน’ มากทีเดียว เนื่องด้วยการเปลี่ยนแปลงอย่างชนิดถอนรากถอนโคนในมนุษย์คนหนึ่ง จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างของสังคมจากรากฐานอย่างละมุนละม่อม…เป็นไปเองตามธรรมชาติ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ต้องเริ่มจาก ‘ภายใน’ จิตใจ ไม่ใช่ภายนอกซึ่งหลายครั้ง…เหนือการควบคุม

ในปัจจุบันเราแสวงหาความรู้ทางวิชาการโดยปราศจากความเข้าใจ ‘กระบวนการชีวิต’ ที่มีการเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นกลไกสำคัญคอยขับเคลื่อนเราไปสู่วันข้างหน้า กระบวนการทั้งหมดของชีวิตเรากลับถูกหลงลืม บ้างก็เรียนรู้อย่างกระท่อนกระแท่น หรืออาจจงใจละเลย เมื่อไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสภาพภายในจิตใจได้ เราจึงหันไปพึ่งพาปัจจัยภายนอก โดยหวังว่าหากโครงสร้างทางสังคมซึ่งเป็นสิ่งแวดล้อมภายนอกเปลี่ยนแล้ว มนุษย์ที่อาศัยในสังคมนั้นก็จะเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

แม้ว่าประเทศส่วนใหญ่ยังปฏิเสธการช่วยให้ผู้ป่วยตายอย่างสงบ (Active euthanasia) หรือ การช่วยให้ผู้ป่วยฆ่าตัวตายเอง (Assisted suicide) ทั้งในทางการแพทย์และทางกฎหมาย แต่ยังมีบางประเทศที่ออกกฎหมายยอมรับการกระทำดังกล่าว เช่น เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ลักเซมเบิร์ก และบางรัฐในสหรัฐอเมริกา

ไม่ว่าจะมีการเคลื่อนไหวทางสังคมเกี่ยวกับความตายหรือไม่ แต่ความตายก็ยังอยู่กับเราอยู่ดี ไม่มีการหลบหนีที่ดีที่สุด เพราะขึ้นชื่อว่า ‘หลบหนี’ ทุกรูปแบบเหมือนกันหมด เพราะเราล้วนหลบหนีจาก ‘สภาพที่เป็นอยู่จริง’

เคล็ดลับของการ ‘ดำรงชีวิต’ คือเป็นอิสระจากความกลัว

เป็น ความเคลื่อน…ที่ไม่ไหว ไม่สั่นสะเทือน ไม่โอนเอน

ในขณะที่ ‘กลุ่มคน’ พยายามมองหาทางแก้ไขปัญหา แต่จะมีเพียง ‘ไม่กี่คน’ ที่ค้นหาสาเหตุของปัญหาเพื่อให้เข้าใจ หรือ ‘เห็น’ ต้นตอของปัญหาด้วยความรู้ที่ประเสริฐสุด

การเคลื่อนไหวทางสังคมเพื่อขจัดปัญหา กับการปลดปล่อยมนุษย์ให้เป็นอิสระจากปัญหาจึงต่างกันอย่างสิ้นเชิง

โดยเฉพาะเมื่อกลุ่มคนที่เป็นผู้ขับเคลื่อนทางสังคมรุ่นแรกต้องพึ่งพิงพลังขับเคลื่อนจากคนรุ่นสอง สาม สี่.. แม้ดูเหมือนว่าเป็น ‘คนรุ่นใหม่’ แต่โดยความเป็นจริงแล้วพวกเขายังถูกหล่อหลอมให้มีความสามารถและประสิทธิภาพด้านวิชาการโดยปราศจากความเข้าใจชีวิต โดยเฉพาะการควบคุมความคิด ความอยาก จึงทำลายความสดใหม่ของปัญญา และความไร้เดียงสาของวัยเยาว์โดยสิ้นเชิง มีแต่จะส่งเสริมทำให้โหดเหี้ยมมากขึ้นเรื่อยๆ

ความรุนแรงไม่สามารถหยุดความรุนแรงได้ ยกเว้น ความรัก

หากวันนี้เราเข้าใจว่ามนุษย์ล้วนกลัวความเจ็บ กลัวความตาย เราจะเริ่มหยุดความรุนแรงด้วย ‘ตัวเรา’ เองทันที

ในวันที่ท้องฟ้าทอแสงสีทองแรก เพื่อต้อนรับรุ่งอรุณแห่งวันใหม่ แทนที่เราจะคิดสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติก่อนที่ ‘ผู้สร้าง’ จะกำเนิดขึ้นบนโลกใบนี้เสียอีก เราควร ‘หยุดสร้าง’ วิกฤตการณ์บนโลกใบนี้มากกว่า

อยู่ง่าย..ตายเป็น

ไม่มีใครสามารถทำแทนใครได้ ทุกคนต้องเลือกเส้นทางของตัวเอง หากจะพลาดก็เพียงเหตุผลสองประการ

ประการแรก…เราไม่ยอมเดินจนสุดทาง
ประการที่สอง…เราไม่เริ่มเดินตั้งแต่…ก้าวแรก

11 มกราคม, 2561

ความเคลื่อน…ที่ไม่ไหว

หากเราพิจารณาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวเราในระยะหลายปีที่ผ่านมา ผลกระทบของแต่ละเหตุการณ์ล้วนเห็นได้ในทุกด้านของชีวิตเรา ไม่ว่าจะเป็นความเสื่อมถอยทางค่านิยม การเสื่อมสลายของศรัทธา
20 เมษายน, 2561

เมื่อถึงวันลา

เหลือเวลาอยู่สักเท่าไหร่ ที่จะได้เพาะสร้างทางชีวิต ต่อเติมเสริมวาดบรรจงวิจิตร เพียงทีละน้อยนิดก็งอกงาม
9 พฤษภาคม, 2561

ภาระ สาระ

มีเรื่องราวมากมายให้กระทำ เป็นภาระที่ตอกย้ำท่ามยุคสมัย จากวันแรกผันผ่านแห่งวันวัย กับบางเหตุเภทภัย-สยบ ยอม