parallax background
 

ก่อนฉันจะตาย

ผู้เขียน: แคนดี ชาง (แปล) กองสาราณียกร หมวด: ในชีวิตและความตาย


 

"ความตายสามารถสร้างแรงบันดาลใจแก่ชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองนิวออร์ลีน ฝั่งมาริกนีและเบอร์กันดี ที่ซึ่งโครงการ Before I Die ใช้การเสื่อมสลายตัวของเมืองและความตายในการสร้างงานศิลปะและแรงบันดาลใจ ใช้ผนังบ้านเป็นผ้าใบ ศิลปินแคนดี ชาง เปลี่ยนการระลึกถึงความเสื่อมสลายและเลิกกิจการเป็นการยืนยันถึงพลังของชีวิตมนุษย์และจินตนาการ" - ชีวิตและเวลา

อะไรคือสิ่งสำคัญสำหรับคุณในตอนนี้

เป็นเรื่องง่ายที่จะติดอยู่กับการใช้ชีวิตไปวันๆ และลืมสิ่งที่สำคัญจริงๆ สำหรับคุณ เมื่อฉันสูญเสียคนที่ฉันรักมากไป ฉันคิดมากถึงเรื่องการตาย สิ่งนี้ช่วยทำให้ชีวิตของฉันเกิดความกระจ่างขึ้น แม้ว่าฉันยังต้องพยายามต่อสู้เพื่อจะรักษาทัศนคตินี้ไว้ ฉันอยากจะรู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญสำหรับผู้คนรอบๆ ตัวฉันและฉันต้องการเสียงเตือนทุกวัน

ด้วยความช่วยเหลือจากทั้งเพื่อนเก่าและใหม่ ฉันจึงทาสีผนังบ้านร้างแถวละแวกบ้านในเมืองนิวออร์ลีนด้วยสีชอล์กและพิมพ์ลายฉลุด้วยประโยคว่า "ก่อนที่ฉันตาย ฉันต้องการ _______" เพื่อให้คนที่กำลังเดินผ่านสามารถจะหยิบชอล์ก เขียนสะท้อนชีวิตของพวกเขา และแบ่งปันความปรารถนาส่วนตัวของพวกเขาในพื้นที่สาธารณะ

ทั้งหมดคือการทดลองอย่างหนึ่งและฉันไม่รู้ว่าจะต้องคาดหวังอะไร แต่แล้วในวันรุ่งขึ้น กำแพงก็ถูกเติมจนเต็มไปหมดและยังขยายออกไปเรื่อยๆ ก่อนที่ฉันจะตาย ฉันต้องการ ... ร้องเพลงให้คนเป็นล้านๆ ฟัง ดูลูกสาวสำเร็จการศึกษา กินขนมและซูชิให้หมดโลก ยืนคร่อมเส้นแบ่งเวลาระหว่างประเทศ ดูใบไม้เปลี่ยนสีหลายๆ ครั้ง ใช้ชีวิตนอกกรอบ สร้างโรงเรียน กอดเธอให้มากกว่าเดิม ละทิ้งความไม่มั่นคงทั้งหมดออกไป ทำตัวเองให้สมบูรณ์ ... ความหวังและความฝันของผู้คนทำให้ฉันหัวเราะออกมาดังๆ น้ำตาไหล และรู้สึกสบายใจในช่วงเวลาอันยากลำบากของตัวเอง กำแพงได้เปลี่ยนพื้นที่ที่ถูกทอดทิ้งมาเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ทำโดยชุมชนและเพื่อชุมชน มันช่วยทำให้เราเข้าใจเพื่อนบ้านในวิถีทางใหม่และอย่างกระจ่างแจ้งขึ้น ช่วยให้เราเห็นว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว มันสร้างพื้นที่สำหรับการใคร่ครวญและทัศนคติที่เตือนเราว่า ทำไมเราต้องการมีชีวิตอยู่ในโลกวันนี้ เดอะแอตแลนติก เรียกมันว่า "หนึ่งในโครงการชุมชนที่มีความคิดสร้างสรรค์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา” โครงการยังถูกนำเสนอเป็นสารคดีทางเอ็นบีซีร็อคเซนเตอร์อีกด้วย

ฉันเริ่มสร้างกำแพงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. ๒๐๑๑ และหลังจากการโพสต์ภาพบางภาพไปในอินเทอร์เน็ต โครงการก็แพร่กระจายออกไป หลังจากได้รับการร้องขอจากผู้คนทั่วโลกหลายร้อยคน เพื่อนร่วมงานที่ศูนย์ซีวิคและฉันได้สร้าง (คู่มือ) Before I Die Toolkit และเว็บไซต์โครงการ beforeidie.cc เพื่อช่วยให้ผู้คนสร้างกำแพงด้วยชุมชนของพวกเขา และแบ่งปันกำแพงของพวกเขาทางอินเทอร์เน็ต คุณสามารถดาวน์โหลดไฟล์ทั้งหมดได้ฟรี เพื่อเรียบเรียงหรือสร้างลายบนกำแพงของคุณเอง กำแพง Before I Die แสดงให้เห็นว่าคุณไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากมายเพื่อจะสร้างผลกระทบขนานใหญ่

ต้องขอบคุณผู้คนที่มุ่งมั่น ซึ่งทำให้โครงการนี้ขยายไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลกรวมทั้งคาซัคสถาน, แอฟริกาใต้, เนเธอร์แลนด์, เม็กซิโก, ออสเตรเลีย, โปรตุเกส อิตาลี และอาร์เจนตินา กำแพง Before I Die กว่า ๕๐ แห่งถูกสร้างขึ้นในกว่า ๒๐ ประเทศและกว่า ๑๐ ภาษา โครงการนี้มีความหมายต่อฉันมาก กำแพงแต่ละแห่งมีความพิเศษเฉพาะตัว แต่ละกำแพงสะท้อนให้เห็นถึงผู้คนในชุมชนนั้นๆ และกำแพงแต่ละแห่งเป็นเครื่องบรรณาการให้กับการทบทวนชีวิต เมื่อนำมารวมกัน โครงการ Before I Die นำเสนอพื้นที่สาธารณะสำหรับการใคร่ครวญและภาพบันทึกคร่าวๆ ของคุณค่าที่เพื่อนบ้านของเรายึดถือ เราได้แสดงให้เห็นร่วมกันว่าพื้นที่สาธารณะของเราสามารถมีพลังได้อย่างไร ถ้าหากเราให้โอกาสต่อการได้ส่งเสียงออกมาและแบ่งปันกับผู้อื่น เราสามารถสร้างพื้นที่สาธารณะร่วมกันซึ่งจะสะท้อนถึงสิ่งที่สำคัญกับเราเป็นชุมชนและปัจเจกได้ดีขึ้น

** เยี่ยมชมเว็บไซต์โครงการ beforeidie.cc สำหรับกำแพง เครื่องมือ และทรัพยากร เพื่อในการสร้างกำแพงของคุณเอง! ตลอดจนติดตามข่าวสารล่าสุดของ BeforeIDieWall ได้ทาง Twitter

20 กุมภาพันธ์, 2561

ตามรอยซิเซลี

ซิเซลี ซอนเดอร์ส แพทย์หญิงชาวอังกฤษ ผู้บุกเบิกสถานดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายสมัยใหม่จนกลายเป็นต้นแบบของการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในปัจจุบัน แม้ว่าเธอจะเสียชีวิตไปนานเกือบสิบปีแล้ว แต่การอุทิศตัวเพื่อให้ผู้ป่วยมีความสุขและได้ตายดีของเธอ
19 เมษายน, 2561

จ่อขยายหน่วยดูแล “ผู้ป่วยระยะท้าย” โรงพยาบาลหมื่นแห่ง เป็นของขวัญปีใหม่

กระทรวงสาธารณสุขเตรียมขยายระบบดูแลผู้ป่วยระยะท้ายของชีวิต หนุนโรงพยาบาลกว่าหนึ่งหมื่นแห่ง ตั้งหน่วยบริการคุณภาพชีวิตทั้งในโรงพยาบาล และบ้าน ช่วยบรรเทาทุกข์จากการเจ็บป่วยทั้งร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ
28 กุมภาพันธ์, 2561

แผนกให้กำลังใจ

“สาธุ...”  เสียงพยาบาลนับยี่สิบคนเปล่งคำอนุโมทนาพร้อมยกมือขึ้นประนม เป็นเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าท่ามกลางบรรยากาศแห่งความสุขที่อบอวลอยู่ในใจของทุกคน