255-2-0
 

การพบเจอที่มีคุณค่า
ทำให้การอำลานั้นสวยงาม

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

เราพบกันเมื่อวันเวลาล่วงผ่าน
อาจจะยังไม่นานเท่าไหร่นัก
แต่เหมือนมีบางเรื่องให้ประจักษ์
พ้นผูกพันและรักไปมากแล้ว

วงสนทนาที่มีความหมาย
ด้วยชีวิตด้วยหัวใจผุดผ่องแผ้ว
เรียนรู้อดีตปัจจุบันอันผันแนว
แปรเปลี่ยนแต่แน่แน่วต่อหนทาง

รับรู้ในความกรุณา
ที่ส่งผ่านจากดวงตาสุกสว่าง
ซึมซับสู่วิญญาณอันบอบบาง
ชำระชะอ้างว้างระหว่างนั้น

จึงเป็นการพบทรงคุณภาพ
ดั่งธารใสไหลอาบทุ่งความฝัน
เพาะเลี้ยงชีวิตมหัศจรรย์
กลายเป็นแรงสร้างสรรค์นับจากนี้

และเมื่อถึงวาระต้องอำลา
กลับค้นพบคุณค่าแห่งวิถี
ถ้อยคำ รอยยิ้ม ปรารถนาดี
สถิตอยู่คงที่อย่างงดงาม

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
หากสนามพลังยังอยู่ท่าม
อวลในความรู้สึกรฤกนิยาม
ดำรงอยู่ในนามความเป็นคน

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
จวบร่างถูกกลบฝังบางแห่งหน
บนความผกผันอันเคลื่อนวน
ความงดงามจะเป็นดอกผลแห่งชีวิต

*ผลึกรู้สึกจากการกลับไปเยี่ยมผู้เฒ่าปกาเกอะญอ
ภาพโดย ปิติพร ประมวลศิลป์

[seed_social]
20 กุมภาพันธ์, 2561

ก่อนเอ่ยคำอำลา

ภาพปรากฏชัดเมื่อแดดสาย กับสายลมพัดใบไม้ไหวฤดูหนาว ใจหวั่นแหว่งวิ่นอยู่บางคราว เผลอเจ็บปวดร้าวเมื่อเพ่งมอง
7 มีนาคม, 2561

สวนของแม่

แม่จากไปหลายเดือนก่อน เหลือจอบเสียมผุกร่อนอยู่มุมสวน สายลมฤดูแล้งก็แปรปรวน พืชผักบางส่วนก็โรยรา
28 พฤศจิกายน, 2560

งานศพคนเป็น “ตาย” อย่างมีค่าเป็นอย่างไร?

สำหรับรูปแบบงานศพคนเป็นอาจเรียบง่ายมาก มีแค่การกล่าวถ้อยความในใจที่เจ้าของงานศพอยากจะพูดเท่านั้น หรืออาจจัดขึ้นในรูปแบบงานคอนเสิร์ต เป็นทริปเดินทาง
การพบเจอที่มีคุณค่า ทำให้การอำลานั้นสวยงาม
"เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสบการณ์การใช้งานของคุณ"