ฉันคิดว่าการเข้าใกล้ความตาย 
เป็นอีกวิธีที่ช่วยให้ปล่อยวางเรื่องราวในอดีตได้อย่างรวดเร็ว 
จากที่คิดว่าต้องทำงานกับปมในอดีตของตัวเอง


หรือหลอกตนได้ด้วยการไม่กล่าวถึง มิอาจมองอย่างลึกซึ้งให้ถึงแก่นแท้ รับรู้อยู่ว่าทั้งหมดล้วนผันแปร ยังไม่รู้จะดูแลประการใด

มีเรื่องเล่าจากเรื่องราวครั้งเยาว์วัย เมื่อฝันท่องทะยานไกลเลยขอบฟ้า การเดินทางของจิตวิญญาณธรรมดา ประสบสรรพสิ่งแสวงหาตามค่าควร

เริ่มด้วยมีความรักเป็นรากฐาน ต่อด้วยการประสานแสวงหา คือการบ่มเพาะพลังปัญญา เพื่อไปสู่คุณค่าอันแท้จริง

ใช่ว่าไปแล้วจะไม่มีวันกลับ แม้เวลาผ่านเลือนลับพ้นสมัย สัจจธรรมดำรงเผยความนัย ว่าทางผ่านทางไปนั้นว่ายเวียน

โบราณว่า ส่งกันพันลี้ก็ต้องจาก ธรรมดาความพลัดพรากในวิถี อาจหลงเหลือเพียงคุณงามความดี ช่วยตอกย้ำและฉุดชี้หนทางเทียว