17 เมษายน, 2561
เราเพียงสร้างขนบมากลบเกลื่อน
แล้วก็แกล้งลืมเลือนบางความหมาย
ปล่อยปละละเลยจนงมงาย
ว่าอย่าพูดถึงความตาย อัปมงคล
เริ่มด้วยมีความรักเป็นรากฐาน
ต่อด้วยการประสานแสวงหา
คือการบ่มเพาะพลังปัญญา
เพื่อไปสู่คุณค่าอันแท้จริง
เกื้อหนุนนำพาดั่งการเดินทาง
รู้ชีวิตนั้นบอบบางกว่าทุกสิ่ง
สั่นไหวดุจเด็กน้อยถูกทอดทิ้ง
ที่ไม่อาจหยุดนิ่งต้องดิ้นรน
บอกกล่าวด้วยรับฟังสภาวะ
เสี้ยวปัจจุบันขณะซึ่งปลอดพ้น
ความทรงจำทดท้อระทมทน
หรือวิตกกังวลข้างหน้านั้น
นี่อาจเป็นจินตนาการของบ้านหนึ่ง
งดงามอย่างลึกซึ้งในความฝัน
และเป็นพื้นที่มหัศจรรย์
ต่อเติมเต็มคืนวันระหว่างนี้
คือชีวิตคือวิญญาณอันงอกงาม
ใสสว่างอยู่ตามแต่งต่อวิถี
เบิกบานกับเรื่องราวทั้งร้ายดี
ตั้งไว้บ่งชี้เร่งความเพียร
คือการอยู่อย่างมีความหมาย
จากต้นจนสุดสายไม่แปรเปลี่ยน
หนึ่งโลกียวิถีที่ว่ายเวียน
หนึ่งโลกุตระธรรมเล่าเรียนคู่กันไป
จวบจนวันสุดท้ายในบ้านชีวิต
หนทางยังนิรมิตความสดใหม่
ด้วยรอยยิ้มอำลาเดินทางไกล
จะไปสู่แห่งหนใดก็สุดแท้
18 เมษายน, 2561
หรือหลอกตนได้ด้วยการไม่กล่าวถึง มิอาจมองอย่างลึกซึ้งให้ถึงแก่นแท้ รับรู้อยู่ว่าทั้งหมดล้วนผันแปร ยังไม่รู้จะดูแลประการใด
18 เมษายน, 2561
ไถ่ถามถึงแง่งามแห่งจิตวิญญาณ สืบสายจากบรรพกาลถึงปัจจุบันสมัย เป็นทางคดโค้งเคี้ยวไกลแสนไกล ความจริงมันสถิตนิ่งภายในตลอดมา
