สักการะจิตวิญญาณบรรพชน แบบชีวิตอันหลุดพ้นโลกียวิถี เข้าไปสู่ความว่างทั้งหมดไม่มี สัมผัสการบ่งชี้ สถานะ

เหลือเวลาอยู่สักเท่าไหร่ ที่จะได้เพาะสร้างทางชีวิต ต่อเติมเสริมวาดบรรจงวิจิตร เพียงทีละน้อยนิดก็งอกงาม

คำบอกเล่าจากบรรพกาล ผลพิสูจน์ยาวนานผ่านยุคสมัย ต้นกำเนิดที่มาแห่งเภทภัย ล้วนมาจากภายในอัตตาตน

เพียงถ้อยคำถามไถ่ในบ้านเก่า กับบางเสี้ยวเรื่องเล่าอันสดใหม่ เป็นร่องรอยร้อยรัดโลกภายใน ทะลุม่านบางใสของกาลเวลา

แสงเช้าสาดประกายมาก่อนหัวรุ่ง เป็นส่วนหนึ่งของความเรืองรองของโลก และสรรพสิ่ง สวนดอกไม้รับแสงกระทบก่อประกอบเป็นความงามมหัศจรรย์ บางมุมแสงอาจรังสรรค์เป็นเสี้ยวเศษแสงอันวิจิตรบรรจง งามนัก ในกลีบดอกไม้มีน้ำหวาน อาหารเลิศหรูของแมลงบางอย่าง และนกเล็กๆ บางชนิด