parallax background
 

ไม่รักษาอาการป่วย...จนตาย
ถือเป็นการฆ่าตัวตายไหม

ผู้เขียน: พระไพศาล วิสาโล และคณะ หมวด: ประสบการณ์ชีวิต


 

Kai Jintana - กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ มีข้อสงสัยเกี่ยวกับความหมายของการฆ่าตัวตาย ถ้าเรารู้ว่าเราป่วยเป็นโรคร้ายรักษาไม่หายและเกิดท้อแท้ ไม่อยากรับการรักษาตามขั้นตอนของแพทย์ ปล่อยให้ตัวเองเสียชีวิตไปเอง แบบนี้เราจะบาปเหมือนกับการฆ่าตัวตายหรือไม่คะ กราบขอบพระคุณพระอาจารย์ค่ะ

พระไพศาล วิสาโล - ถึงแม้จะปฏิเสธการรักษาตามขั้นตอนของแพทย์ ด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่หากยังสามารถมีชีวิตต่อไปได้อีกนาน หรือแม้แต่ชั่วระยเวลาหนึ่ง เราก็ควรดูแลรักษาชีวิตของตนเท่าที่จะทำได้ เพราะการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้เป็นโอกาสที่หาได้ยาก เราสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในการทำความดี บำเพ็ญกุศล ตลอดจนฝึกฝนพัฒนาจิตใจให้เจริญงอกงาม เพื่อเข้าถึงประโยชน์สูงสุดเท่าที่จะได้จากการมาเกิดเป็นมนุษย์

อันที่จริงการดูแลรักษาร่างกายนี้ให้ทำงานต่อไปได้ เป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของเรา แม้จะป่วย ก็ควรดูแลรักษาประคับประคองต่อไปตามเหตุปัจจัย หากตั้งใจปล่อยให้ตัวเองเสียชีวิตไปโดยไม่ได้ดูแลรักษาหรือประคับประคองเลย ก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย เว้นเสียแต่ว่ามาถึงระยะสุดท้ายของชีวิตหรือใกล้เสียชีวิตแล้ว แทนที่จะยื้อต่อไปเพียงแค่ให้มีลมหายใจยืนยาวเท่านั้น ก็พร้อมรับความตาย และปล่อยให้ตายตามวิถีธรรมชาติ โดยปราศจากการแทรกแซงทางการแพทย์ ในกรณีอย่างนี้ไม่ถือว่าเป็นการฆ่าตัวตาย

คนไทยสมัยก่อนเมื่อรู้ว่าจะต้องตายแน่แล้วหลังจากที่รักษาพยาบาลมาเต็มที่แต่ไม่ได้ผล ก็จะยอมรับความตาย โดยเลิกกินยา จากนั้นก็ไม่กินอาหาร กินแต่น้ำ แล้วจากไปในที่สุด การกระทำเช่นนี้ไม่ถือว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่เป็นการยอมรับความตายโดยดุษณีและเลือกที่จะตายตามธรรมชาติของสังขาร

25 เมษายน, 2561

เตรียมพร้อมตกกระไดพลอยกระโจน

หลักคิดที่เป็นฐานในการดำเนินชีวิตและการปฏิบัติธรรมของพี่ คือการลดละตัวกูของกู อย่าเห็นแก่ตัว และคลายความยึดติด นี่คือเรื่องจิตใจ ส่วนเรื่องร่างกายก็มีหลักการว่า ฉันต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรง จะได้ไม่เสียค่าใช้จ่าย
20 เมษายน, 2561

คุณยายคำ

การดูแลผู้สูงอายุในชุมชน และดูแลผู้ด้อยโอกาสเป็นเรื่องยากแต่ก็ดูแล และเธอก็รักงานด้านนี้มาก เพราะถือว่าทำแล้วได้บุญ มีความสุขทั้งผู้รับและผู้ให้
25 เมษายน, 2561

สุขหรือทุกข์กับสิ่งที่เรามี

เรื่องราวของคนบ้าที่หอบข้าวของพะรุงพะรังที่พบเจอทำให้ได้กลับมาคิดทบทวนว่า ที่ผ่านมาเราสะสมข้าวของเหล่านี้ไปเพื่ออะไร ?