![](https://peacefuldeath.co/wp-content/uploads/2020/11/7272163-1604807013603-a6eab2aef4c28.jpeg)
คุณอิ้น สุธีลักษณ์ ลาดปะละ กระบวนกรอิสระ มีประสบการณ์จัดกิจกรรมกระบวนการเรียนรู้เพื่อเข้าใจตัวเองและใจผู้อื่น การค้นหาความหมายของชีวิต การเตรียมตัวระยะท้ายของชีวิต และยังเปิดร้านขนมเล็กๆ อยู่ที่จังหวัดลำปางร่วมกันกับเพื่อนๆ เพื่อสร้างพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ชื่อ “มีใจ space”
“มีใจ space” “เริ่มต้นจากความอยากทำของเธอ จึงชวนเพื่อนๆ และคนที่สนใจมาเป็นพี่เลี้ยง กับบอกต่อจนขยายเครือข่ายไปเรื่อยๆ เพราะการมีประสบการณ์เป็นกระบวนกรที่เสมสิกขาลัย ทำเรื่องการเข้าใจตัวเอง ทำให้คุณอิ้นเห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเองและการส่งผลกับคนใกล้ตัว จึงเห็นว่าการเรียนรู้ภาวะด้านในของตัวเองเป็นเรื่องมีประโยชน์ และการเข้าถึงเรื่องการอยู่ดี ตายดี การเข้าใจตนเองและการเข้าใจคนอื่น เป็นเรื่องยากในต่างจังหวัด เนื่องจากคอร์สอบรมมักจะจัดอยู่ในแต่กรุงเทพฯ คนต่างจังหวัดต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงหากต้องการเข้าร่วมกิจกรรม การตัดสินใจกลับมาอยู่ลำปางของคุณอิ้น คือการกลับมาเชื่อมโยงกับครอบครัว และความต้องการสร้างสังคมที่เผยแพร่เรื่องการอยู่ดีตายดีในจังหวัดลำปาง
จากการทำพื้นที่เรียนรู้ในต่างจังหวัดพบว่า คนต่างจังหวัดจะใกล้ชิดกับความเจ็บป่วยและความตายมากกว่าคนในเมือง สังคมชนบทยังพึ่งพาอาศัยกันในระดับหนึ่ง คนเจ็บคนป่วยยังมีญาติคอยดูแล แต่ยังมีความเข้าใจเรื่องการดูแลผู้ป่วยที่โรงพยาบาล การเตรียมตัวตายน้อยอยู่ การชักชวนมาเรียนรู้เรื่องดังกล่าวจึงต้องอธิบายค่อนข้างมาก เพราะมีค่านิยมไม่พูดคุยเรื่องความตายในชีวิตประจำวัน ประกอบกับสังคมต่างจังหวัดมักจะมีการหลอกไปฝึกอบรมเพื่อขายของ "มีใจ space" จึงต้องปรับการดำเนินกิจกรรมให้คนในพื้นที่เปิดใจ และอาศัยคนในพื้นที่เป็นกระบอกเสียงในการบอกต่อๆ กัน
ผลตอบลัพธ์จากการทำกิจกรรมคือ เครือข่ายที่ขยายตัวและบอกต่อเรื่องการสร้างพื้นที่ “ชุมชนกรุณา” ที่ชัดเจนสุดคือ “จิตอาสา” ดูแลผู้ป่วยได้เรียนรู้และได้ประโยชน์จากกิจกรรม ผู้ดูแลได้รับการสนับสนุนเสริมพลัง มองเห็นอุปสรรคและความยากลำบากของบุคลากรที่ดูแลผู้ป่วย มีโอกาสรับฟังกัน ให้กำลังใจกัน จึงเป็นประโยชน์ทั้งจิตอาสา ผู้ป่วย ผูดูแล และบุคลากรทางการแพทย์
จิตอาสาที่เข้าร่วมจะมีความถนัดหลากหลาย บางคนถนัดเล่านิทาน บางคนถนัดปลูกต้นไม้ การนำความถนัดมาร่วมแบ่งปันให้แก่คนอื่น ทำให้พวกเขามีกำลังใจในการใช้ชีวิต จิตอาสาบางคนที่ทำงานเหนื่อยจนไม่มีเวลาเล่านิทานให้ลูกฟัง เมื่อได้ดูแลผู้ป่วยเด็กและเห็นครอบครัวของเขา ทำให้เห็นพลังแห่งความทุ่มเทและรู้สึกโชคดีที่ลูกของตัวเองยังแข็งแรง ทำให้ทัศนคติในการใช้ชีวิตหรือมุมมองต่อลูกเปลี่ยนไปในทางบวก
สิ่งสำคัญในการเริ่มต้นสร้างเครือข่ายจิตอาสา คือการชวนพูดคุยหลังการทำกิจกรรม เพราะการถ่ายทอดความคิดของตนเองออกไปและมีโอกาสรับฟังคนอื่น จะช่วยต่อยอดความคิด เกิดความเบิกบานหรืองอกงาม มองเห็นความงามของสิ่งที่ตัวเองทำและช่วยสร้างพลังร่วม เกิดกำลังใจในการสร้างประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน และส่งต่อไปให้คนอื่นๆ
วันที่ออกอากาศ: 8 พฤศจิกายน 2563
ผู้เรียบเรียง: ศิริรุ่ง ศรีสิทธิพิศาลภพ