มีคำกล่าวว่ายาทางการแพทย์นั้นสำคัญต่อการรักษาโรค แต่ยาใจก็สำคัญไม่แพ้กัน ยาหรือเทคโนโลยีทางการแพทย์อาจช่วยให้คนไข้มีชีวิต แต่ยาใจช่วยให้มีชีวาและมีพลังชีวิตที่จะอยู่ต่อไปอย่างมีความสุข

ข้าพเจ้าเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมอาสาข้างเตียงปี ๒๕๕๓ โดยขอสมัครเข้ามาดูแลเด็กที่ป่วยเป็นโรคเรื้อรังและโรคระยะสุดท้ายที่โรงพยาบาลเด็กในระยะเวลา ๓ เดือนกว่า นับเป็นช่วงเวลาที่ล้ำค่ามาก

จากที่ได้สมัครเข้าร่วมโครงการและอบรม “อาสาข้างเตียง” รุ่นที่ ๗ ของเครือข่ายพุทธิกา ร่วมกับสถาบันสุขภาพเด็กมหาราชินี (โรงพยาบาลเด็ก)

ดิฉันเป็นพยาบาลวิชาชีพ ทำงานประจำการอยู่ที่หอผู้ป่วยศัลยกรรม ซึ่งมีทั้งผู้ป่วยที่เข้ามารับการผ่าตัดและผู้ป่วยเรื้อรังที่ต้องอยู่โรงพยาบาลเป็นเวลานานๆ เคยได้ยินเกี่ยวกับโครงการอาสาข้างเตียงมาบ้าง แต่ไม่เคยมีโอกาสได้เข้าร่วมกิจกรรมและไม่ทราบว่าโครงการทำกิจกรรมอะไรกัน

ในการประชุม Living Will and Palliative Care Conference ที่จัดขึ้นโดยมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ร่วมกับหน่วยงานอื่นๆ เมื่อวันที่ 29-30 มีนาคม 2561 ณ โรงแรมแกรนด์ปาร์ค จ.นครศรีธรรมราช

จุดเริ่มต้นการเป็นอาสาข้างเตียงของผู้เขียนมาจากวันหนึ่ง ขณะยังนั่งทำงานอยู่ในสำนักงานถึงตีสี่ เกิดความคิดว่า เราปล่อยให้งานมากินเวลาของชีวิตไปมากขนาดนี้ได้อย่างไร