การพบเจอที่มีคุณค่า
ทำให้การอำลานั้นสวยงาม

เราพบกันเมื่อวันเวลาล่วงผ่าน
อาจจะยังไม่นานเท่าไหร่นัก
แต่เหมือนมีบางเรื่องให้ประจักษ์
พ้นผูกพันและรักไปมากแล้ว

วงสนทนาที่มีความหมาย
ด้วยชีวิตด้วยหัวใจผุดผ่องแผ้ว
เรียนรู้อดีตปัจจุบันอันผันแนว
แปรเปลี่ยนแต่แน่แน่วต่อหนทาง

รับรู้ในความกรุณา
ที่ส่งผ่านจากดวงตาสุกสว่าง
ซึมซับสู่วิญญาณอันบอบบาง
ชำระชะอ้างว้างระหว่างนั้น

จึงเป็นการพบทรงคุณภาพ
ดั่งธารใสไหลอาบทุ่งความฝัน
เพาะเลี้ยงชีวิตมหัศจรรย์
กลายเป็นแรงสร้างสรรค์นับจากนี้

และเมื่อถึงวาระต้องอำลา
กลับค้นพบคุณค่าแห่งวิถี
ถ้อยคำ รอยยิ้ม ปรารถนาดี
สถิตอยู่คงที่อย่างงดงาม

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
หากสนามพลังยังอยู่ท่าม
อวลในความรู้สึกรฤกนิยาม
ดำรงอยู่ในนามความเป็นคน

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
จวบร่างถูกกลบฝังบางแห่งหน
บนความผกผันอันเคลื่อนวน
ความงดงามจะเป็นดอกผลแห่งชีวิต

*ผลึกรู้สึกจากการกลับไปเยี่ยมผู้เฒ่าปกาเกอะญอ
ภาพโดย ปิติพร ประมวลศิลป์