3 พฤศจิกายน, 2568แม่ผู้ให้กำเนิดฉันเป็นหมอสูติทำงานในโรงพยาบาลชุมชนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี รับผิดชอบอยู่เวรครึ่งเดือนสลับกันกับน้องหมอสูติอีกคนหนึ่ง
16 พฤศจิกายน, 2568พระเจ้าผู้ดูแลที่แสนดีเลิศแม่อ่านออกเขียนได้ทั้งภาษาจีนและไทย นอกจากฉลาดแล้ว ฉันรู้ว่าแม่เป็นคนที่อดทนมากด้วย
16 พฤศจิกายน, 2568ยายจวน : ผู้หญิงแกร่งที่ไม่ยอมแพ้ยายจวนคือผู้หญิงแกร่งที่ทำหน้าที่พาหลานสองคนที่ป่วยเรื้อรังมาหาหมออย่างต่อเนื่อง
23 พฤศจิกายน, 2568เขาก็เป็นคนไข้คนไข้เรายังทำให้ได้เลย นี่เขาก็เป็นคนไข้คนหนึ่งทำไมเราจะทำให้ไม่ได้ ความรู้สึกขัดแย้งนี้จะคงอยู่กับฉันตลอดไปใช่ไหม
23 พฤศจิกายน, 2568ใจสองดวง ณ ปลายทางสำหรับลุงแย้มแล้ว การเดินทางของชีวิตกำลังจะสิ้นสุดลง แต่แกไม่ได้กลัวอีกต่อไป
23 พฤศจิกายน, 2568เวลาของเวฬาสำหรับลุงแย้มแล้ว การเดินทางของชีวิตกำลังจะสิ้นสุดลง แต่แกไม่ได้กลัวอีกต่อไป