ต้นกำเนิด

คำบอกเล่าจากบรรพกาล
ผลพิสูจน์ยาวนานผ่านยุคสมัย
ต้นกำเนิดที่มาแห่งเภทภัย
ล้วนมาจากภายในอัตตาตน

ความโลภโกรธหลงที่คงมั่น
เปลี่ยนค่าแปรผันเป็นความสับสน
เหลือจะรับร่างกายไม่ทานทน
อ่อนล้าเกินหลีกพ้นทุกข์เวทนา

อยู่อย่างอยากครอบงำนำสำนึก
สั่งสมเติมรู้สึกต่อปรารถนา
ทบทวีเพิ่มพูนตีราคา
ตกหล่มคุณค่าอันจอมปลอม

แค้นเคืองบางเรื่องเมื่อพลาดหวัง
กราดเกรี้ยวบ้าคลั่งจึงถึงพร้อม
ครุ่นคิดอย่างไรไม่ยินยอม
สูญเสียความอ่อนน้อมเวลานั้น

งมงายในมายาว่าดีเลิศ
ตั้งตนว่าประเสริฐวิเศษสรรค์
กรงจักรเป็นดอกบัวอัศจรรย์
งามอยู่ในคืนวันนิรันดร์ไป

สังขารโทรมทรุดไม่หยุดนิ่ง
กว่าจะพบความจริงอันแปลกใหม่
ทรัพย์ไม่อาจเยียวยาทั้งกายใจ
เกียรติยศอันใดก็เช่นเดียว

หากธรรมทั้งปวงเกิดแต่เหตุ
เช่นนั้นทุกอาเพศที่ข้องเกี่ยว
ล้วนหล่อหลอมรวมกันเป็นฟั่นเกลียว
เข้มข้นการขับเคี่ยว ชีวิต

กว่าจะวางจนว่างอย่างเข้าใจ
เปลี่ยนโลกภายในที่พลาดผิด
เปลี่ยนเหตุแห่งธรรมทีละนิด
น้อมกายนำจิตภาวนา

เรียนรู้วางจนว่างอย่างเข้าใจ
สร้างโลกใบใหม่ไม่พลั้งผิด
เปลี่ยนเหตุแห่งธรรมทีละนิด
น้อมกายนำจิต เยียวยา