20 มีนาคม, 2561

แว่วมากับลมไผ่พัดฤดูแล้ง
สว่างไสวมาในแสงของเช้าใหม่
งามเมฆขาวขอบฟ้าอยู่ไม่ไกล
ดำรงอยู่เคลื่อนไหวในคืนและวัน

เราเพียงสร้างขนบมากลบเกลื่อน
แล้วก็แกล้งลืมเลือนบางความหมาย
ปล่อยปละละเลยจนงมงาย
ว่าอย่าพูดถึงความตาย อัปมงคล
หรือเราเองที่สร้างความหวาดหวั่น
กลบเอาไว้อย่างนั้นให้สับสน
เพราะในความธรรมดาทั้งผู้คน
แลสรรพสิ่งก็ไม่พ้นความเปลี่ยนแปลง
เพียงแต่เปลี่ยนขนบบางขณะ
ร่วมพูดคุยสภาวะได้ทุกหนแห่ง
เกิด แก่ เจ็บ ตาย ร่วมแสดง
เท่านั้นเองต่อเรี่ยวแรงอยู่เป็นไป
หากทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องธรรมดา
และเต็มเปี่ยมคุณค่าสัมผัสได้
หล่อหลอมการเรียนรู้เพื่อเข้าใจ
เข้าไปถึงความยิ่งใหญ่ของความจริง



