18 เมษายน, 2561
ไถ่ถามถึงแง่งามแห่งจิตวิญญาณ สืบสายจากบรรพกาลถึงปัจจุบันสมัย เป็นทางคดโค้งเคี้ยวไกลแสนไกล ความจริงมันสถิตนิ่งภายในตลอดมา
เราพบกันเมื่อวันเวลาล่วงผ่าน
อาจจะยังไม่นานเท่าไหร่นัก
แต่เหมือนมีบางเรื่องให้ประจักษ์
พ้นผูกพันและรักไปมากแล้ว
วงสนทนาที่มีความหมาย
ด้วยชีวิตด้วยหัวใจผุดผ่องแผ้ว
เรียนรู้อดีตปัจจุบันอันผันแนว
แปรเปลี่ยนแต่แน่แน่วต่อหนทาง
รับรู้ในความกรุณา
ที่ส่งผ่านจากดวงตาสุกสว่าง
ซึมซับสู่วิญญาณอันบอบบาง
ชำระชะอ้างว้างระหว่างนั้น
จึงเป็นการพบทรงคุณภาพ
ดั่งธารใสไหลอาบทุ่งความฝัน
เพาะเลี้ยงชีวิตมหัศจรรย์
กลายเป็นแรงสร้างสรรค์นับจากนี้
และเมื่อถึงวาระต้องอำลา
กลับค้นพบคุณค่าแห่งวิถี
ถ้อยคำ รอยยิ้ม ปรารถนาดี
สถิตอยู่คงที่อย่างงดงาม
เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
หากสนามพลังยังอยู่ท่าม
อวลในความรู้สึกรฤกนิยาม
ดำรงอยู่ในนามความเป็นคน
เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
จวบร่างถูกกลบฝังบางแห่งหน
บนความผกผันอันเคลื่อนวน
ความงดงามจะเป็นดอกผลแห่งชีวิต
*ผลึกรู้สึกจากการกลับไปเยี่ยมผู้เฒ่าปกาเกอะญอ
ภาพโดย ปิติพร ประมวลศิลป์
17 ตุลาคม, 2560
ผู้คนต่างพูดว่าความสำเร็จนำมาซึ่งความสุข แต่ฉันพบว่าแม้จะมีงานดีๆ แฟนที่น่ารัก มีอพาร์ตเมนต์ที่สวยงาม แต่ในที่สุดสิ่งต่างๆ เหล่านั้นก็ไม่ช่วยให้ความสุขนัก หากยังรู้สึกกังวลและเคว้งคว้าง ฉันไม่ได้รู้สึกเช่นนี้เพียงลำพัง
18 เมษายน, 2561
ฉันคิดว่าการเข้าใกล้ความตาย
เป็นอีกวิธีที่ช่วยให้ปล่อยวางเรื่องราวในอดีตได้อย่างรวดเร็ว
จากที่คิดว่าต้องทำงานกับปมในอดีตของตัวเอง
