255-2-0
 

การพบเจอที่มีคุณค่า
ทำให้การอำลานั้นสวยงาม

ผู้เขียน: นาโก๊ะลี หมวด: ชีวิตเบ็ดเตล็ด


 

เราพบกันเมื่อวันเวลาล่วงผ่าน
อาจจะยังไม่นานเท่าไหร่นัก
แต่เหมือนมีบางเรื่องให้ประจักษ์
พ้นผูกพันและรักไปมากแล้ว

วงสนทนาที่มีความหมาย
ด้วยชีวิตด้วยหัวใจผุดผ่องแผ้ว
เรียนรู้อดีตปัจจุบันอันผันแนว
แปรเปลี่ยนแต่แน่แน่วต่อหนทาง

รับรู้ในความกรุณา
ที่ส่งผ่านจากดวงตาสุกสว่าง
ซึมซับสู่วิญญาณอันบอบบาง
ชำระชะอ้างว้างระหว่างนั้น

จึงเป็นการพบทรงคุณภาพ
ดั่งธารใสไหลอาบทุ่งความฝัน
เพาะเลี้ยงชีวิตมหัศจรรย์
กลายเป็นแรงสร้างสรรค์นับจากนี้

และเมื่อถึงวาระต้องอำลา
กลับค้นพบคุณค่าแห่งวิถี
ถ้อยคำ รอยยิ้ม ปรารถนาดี
สถิตอยู่คงที่อย่างงดงาม

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
หากสนามพลังยังอยู่ท่าม
อวลในความรู้สึกรฤกนิยาม
ดำรงอยู่ในนามความเป็นคน

เราจะพบหรือไม่พบกันอีกครั้ง
จวบร่างถูกกลบฝังบางแห่งหน
บนความผกผันอันเคลื่อนวน
ความงดงามจะเป็นดอกผลแห่งชีวิต

*ผลึกรู้สึกจากการกลับไปเยี่ยมผู้เฒ่าปกาเกอะญอ
ภาพโดย ปิติพร ประมวลศิลป์

[seed_social]
28 พฤศจิกายน, 2560

เสียงวิงวอนของเด็กน้อยในตัวฉัน

โปรดหยุดคุกคามฉันเสียที
 ด้วยความเก่งความดีและคำสอน 
แม้ถ้อยคำงามหมดจดทุกบทตอน 
แต่กัดกร่อนกำลังใจจนไร้ค่า ได้ยินเสียงของฉันบ้างไหม 
อยากจะบอกเธอไว้ถึงปรารถนา 
แม้ยังอ่อนด้อยในปรัชญา 
อาจยังมีเหลือศรัทธาต่อชีวิต
20 เมษายน, 2561

ถึงทางไกลในบ้านเก่า

เพียงถ้อยคำถามไถ่ในบ้านเก่า กับบางเสี้ยวเรื่องเล่าอันสดใหม่ เป็นร่องรอยร้อยรัดโลกภายใน ทะลุม่านบางใสของกาลเวลา
การพบเจอที่มีคุณค่า ทำให้การอำลานั้นสวยงาม
"เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสบการณ์การใช้งานของคุณ"